Naar hoofdinhoud

Leven met minder zicht

De afgelopen jaren raakte Marian (72) haar centrale zicht nagenoeg kwijt door maculadegeneratie. Maar haar passie voor lezen hoefde ze niet op te geven. “Ik kan over alles meepraten.”

“Ik lees zelfs tijdens het strijken”

Toen Marian 45 jaar was, kreeg ze de diagnose maculadegeneratie. Dit is een oogaandoening die het gezichtsvermogen langzaam maar zeker aantast. Ze wist al wat haar te wachten stond omdat haar moeder dezelfde ziekte had. “Zij kon op een gegeven moment geen mensen meer herkennen en niet meer lezen, dat was heel confronterend.”

Lezen met je oren

Vanaf haar 60e begon de aandoening Marian echt te beperken. “Autorijden mocht ik op een gegeven moment niet meer, en toen ik 64 was, moest ik stoppen met werken. Dat was een moeilijke stap.” Toen lezen ook niet meer lukte, haar grote passie, ontdekte ze Passend Lezen. Deze bibliotheek maakt boeken, kranten en tijdschriften toegankelijk voor mensen met een leesbeperking, waaronder een visuele beperking. “Ik sta ermee op; elke dag luister ik ’s ochtends naar de krant. Door de dag heen luister ik naar een boek of naar de Libelle. Zo blijf ik van alles op de hoogte en kan ik met mijn vriendinnen meepraten over boeken.”

Het voelde even gek om niet meer fysiek een boek in handen te hebben, maar Marian is nu helemaal gewend aan luisteren naar boeken. “Ik doe het vaak tijdens het strijken. Het maakt niet meer uit waar ik ben, als ik mijn verhalen maar heb.”

Mooi leven

Ondanks haar visuele beperking blijft Marian positief. “Mijn moeder is mijn voorbeeld, zij is negentig jaar geworden met deze aandoening en bleef genieten van het leven. Dat doe ik ook. Ik kan mijn kleinkinderen misschien minder goed zien, maar ik voel hun blijdschap en liefde. Het leven blijft mooi.”